arunchita

เมื่อวานก่อนได้โอกาสไปดู Final Score หนังสารคดีเกี่ยวกับชีวิตเด็กเอนท์ ถ้าถามว่าโอเคมั้ยกับหนังเรื่องนี้ ก็คงตอบได้ค่อนข้างเต็มปากว่าโอเค กับอารมณ์ของหนัง เรื่องราวชีวิต ของเด็กเอ็นท์ว่าต้องลุ้น ต้องตัดสินใจขนาดไหน และเรื่องที่เหมือนไม่เป็นเรื่อง เกี่ยวกับ ชีวิตของเปอร์ ลุง บิ๊กโชว์ หรือ โบ๊ต ชีวิตของแต่ละคนเหมือนมีอะไรบางอย่างที่ค่อนข้างตรงกับชีวิตของเด็กส่วนใหญ่ ที่ว่า โตขึ้นไปอยากเป็นอะไร อยากทำอะไร ความคิดความอ่าน แต่ละอย่างของตัวละคร ทำให้ฉุกคิดถึงอดีตที่ผ่านพ้น และอนาคตข้างหน้าที่รออยู่ ไม่มีใครรู้ ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเป็นยังไงหรอก นอกจากเราเอง ที่จะทำอะไรต่อไป...?? แล้วกรูจะทำอะไรต่อไป???? ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

พูดถึงเรื่องหนังกันดีกว่า Final Score เป็นหนังสารคดีที่ตามติดชีวิตเอ็นทรานซ์ของเด็ก ม.6 สวนกุหลาบ 4 คน ดังต่อไปนี้

• บิ๊กโชว์ เด็กอ้วน ที่ต้องลดน้ำหนักตามที่ครูบอกเพื่อได้เกรด 4 ที่อยากสอบเข้าวิศวะ 
• ลุง อยากเป็นหมอ แต่เสือกต้องซ่อม 8-9 วิชา ที่ติดอยู่ เพื่อจะได้จบ ม.6
• โบ๊ท ที่ใฝ่ฝันอยากมีฟาร์มปลาเป็นของตัวเอง และใจจริงอยากเข้าประมง แต่คิดว่าทางบ้านคงไม่สนับสนุน
• เปอร์ เรื่องราวชีวิตของเปอร์นั้นดูจะน่าสนใจและมีการนำเสนอมากที่สุด ทำให้เหมือนเป็นตัวนำเรื่องไปเลย ส่วนอีกสามคนเป็นเพียงตัวประกอบ ซึ่งได้วางแผนชีวิต ว่าอยากเข้าวิศวะ เพื่อเหตุผลต่างๆนานา ของตัวเอง และมีฉากที่ถกเถียงกับแม่อย่างโหด มันส์ ฮา

หนังเรื่องนี้ อาจพูดได้ว่า ไม่มี Climax การดำเนินเรื่อง เป็นการดำเนินไปเรื่อยๆ ให้เห็นเกี่ยวกับชีวิตของเด็กทั้งสี่ และอาจพูดได้อีกว่า ไม่มีประเด็นหลักในการดำเนินเรื่อง ซึ่งเป็นการแตกย่อย ข้อคิด และประเด็นออกไปเยอะ เยอะมากจริงๆนั่นแหละ 555+ แต่ก็น่าติดตาม ไม่น่าเบื่อเหมือนสารคดีที่คอยแต่บอกรายละเอียด เหมือนหนังสารคดีสัตว์ป่า ^^" จริงๆก็ไม่เกี่ยวกัน แต่พรรณนาให้เห็นภาพ 555+ เพราะชีวิตคนมันสนุก มีอะไรที่น่าค้นหา ไม่ว่าจะวัยรุ่นคนไหน ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไปอ่านในพันธ์ทิพย์เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ บางคนอาจจะมองว่าเป็นหนังห่วย แต่เพราะเหมือนวางกรอบ จัดฉาก แล้วไม่มีประเด็นที่น่าสนใจที่เป็นหลัก แต่ถ้ามองลึกๆของหนังแล้ว คำว่าสารคดี คืออะไร คือเป็น reality ไม่มีการจัดฉากเลย? ถ่ายกันสดๆ? ไม่มีพล๊อต? มันก็ไม่ได้หรอก เอาเข้าจริงๆ สิ่งที่เราต้องการทำหนังคือจะสื่อให้คนดูเค้ารู้ว่า เราอยากให้เค้าได้รู้ ได้คิดอะไร มันมีอะไรให้คิดเยอะในเรื่องนี้ ทั้งเรื่องพ่อแม่กับชีวิตของเปอร์ ความเครียดของบิ๊กโชว์ คำถามของลุงว่าความรู้คืออะไร ความคิดของโบ๊ตและความขัดแย้งในใจ ว่าชีวิตกูจะเอายังไงดี ถ้าจะดูเอามันส์ เอาสนุก ตามกระแส เอาฮาขี้แตกขี้แตน ก็ไม่ต้องดูหรอกครับ มันไม่ใช่อย่างนั้น เป็นหนังที่คนดูต้องคิดตาม ไม่ใช่ดูไปเรื่อยๆ เหมือนหนังตลกหนังผีหลายเรื่องของไทย มีหลายฉากที่ชอบ ที่เป็นการระลึกถึงชีวิตเด็กเอ็นท์ แต่ทำไมชีวิตของพวกเค้าดูเครี๊ยดดดดดด เครียดๆๆๆ กับการสอบ อาจเป็นเพราะ ผมไม่เครียดกับการเอ็นท์ก็ได้มั้ง [ไม่ได้โอ้อวดว่าตัวเองเก่ง แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องมาเครียดนี่นา ชีวิตมีอีกหลายอย่างให้คิด แค่การสอบ มันก็เหมือนกับสอบที่โรงเรียนนั่นแหละ แต่แค่ต้องประมวลความรู้ทั้งหมดในชีวิต ม.ปลายมาใช้มันก็แค่นั้น เหมือนเป็นการทดลองสอบ เรียนรู้การสอบในชีวิตมหาลัย ที่อ่านเยอะชิบหาย เยอะกว่าสอบเอ็นท์อีก พูดแล้วก็อยากจะบ้าตาย อยู่ม ปลาย ไม่เคยอ่านหนังสือเยอะเท่าเข้ามหาลัยเลย ให้ตายสิโรบิน] ดูหนังเรื่องนี้ ก็คิดถึงชีวิต ม.ปลาย ที่รู้สึกว่ายังไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมาก อยู่กับเพื่อน ตื่นเช้าไปเรียน กลางวันเตะบอล เย็นเตะบอล ซ้อมดนตรี เสาร์ อาทิตย์ไปเที่ยว วู้ฮูๆ เป็นชีวิตที่สนุกสุดๆ ในช่วงชีวิต ช่วงที่เอนท์ ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ระบบมันเป็นยังไง คือในเรื่องก็ไม่ได้อธิบายว่า โอเน็ต เอเน็ต คืออะไร เป็นยังไง ต้องได้คะแนนขนาดไหน ยังไง ในการสอบ แล้วมี พรีโอเน็ต หรืออะไรอีก ปวดสมอง 555+ เลยงงสาดดดดด แต่ก็ช่างมัน ค่อยไปศึกษาเอานอกรอบ ในหนังประเด็นก็เยอะจะตายโหงตายห่านแล้ว  แต่มาคิดๆ ชีวิตผม ก็ประหลาด เรียนไม่เหมือนชาวบ้าน ที่ดั๊นเลือกเรียน หลักสูตร สพพ. (โครงการพิเศษของทางโรงเรียน ที่เรียน 2 ปี จบม.ปลาย เพราะอยากกระแดะจบเร็ว แล้วเป็นไง 5555+ ไปๆมาๆ ก็ซิ่ว ชีวิตม.ปลายเลยไม่ค่อยเต็มที่ยังไงก็ไม่รู้) มาตอนนี้ ก็เรียนจบมหาลัยแล่ววว รวดเร็วเหลือเกิน ยังไม่รู้เลยจริงๆ กูอยากเป็นอะไรกันแน่วะ (โว้ย) พูดก็พูดไป ก็ต้องดำเนินชีวิตกันต่อไป จบ..(จบดื้อๆเลย ขัดฟีลดี)

ปล. เมื่อไหร่จะได้ทำ Summer Melody?

ขอเพิ่ม cxclarinet.multiply.com เข้าไปในอ้อมอกอ้อมใจ ไว้ดูรูปเล่นนะ

ทุกๆวันก่อนที่เราจะได้พบกัน
ไม่เคยคิดและไม่เคยฝัน
ว่าจะมีชีวิตเปลี่ยนไป
ใคร ใครคนนึงที่อยู่ๆก็เดินเข้ามา
ว่าตัวชั้นนั้นมีคุณค่า ไม่เหมือนวาน

เป็นเธอ ที่เข้ามาเติมเต็มให้กัน
เป็นเธอ ที่ทำให้ตอนเช้าของทุกๆวัน ดูสดใส
ขอบคุณเธอที่คอยใส่ใจ
ขอบคุณเธอที่คอยห่วงใย
ขอบคุณความรู้สึกจากหัวใจ
ขอบคุณความทรงจำแสนดี
ขอบคุณรอยยิ้มที่เธอมี
ตอบแทนเธอด้วยเพลงๆนี้ ว่า ขอบคุณ ....

 

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ทุกอย่างที่ได้เดินด้วยกันมาตลอด

ความทุกข์ ความสุข ทุกอย่างที่ได้เกิดขึ้น

หลังจากเปิดใจ คงทำให้อะไรหลายๆอย่างดีขึ้น

ขอบคุณสำหรับความหวังดี และสิ่งต่างๆ ที่ทำให้คนๆนี้

มีแรงที่จะสู้ต่อไป ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเราจะทำอะไรเพื่อใคร

และทำไปเพื่ออะไร มันชัดมาก ขอบคุณสำหรับทางสว่าง

ขอโทษที่ไม่ค่อยยอมพูดอะไร แต่ก็เหมือนอย่างที่พูด

ในที่เปิดใจไปแล้ว แต่เราจะไม่จมกับความรู้สึกนั้นอีกแล้วล่ะ

ขอบคุณนะทุกคน

ไอ้ต๊ะ ไอ้โม่ ไอ้ตุ๊ด ไอ้ป๊อป ไอ้วอก ไอ้แปะ ไอ้เอิร์ธ ไอ้ปอ

ไอ้เฟ้นท์ ไอ้หมา ไอ้ฝรั่ง ไอ้อ้วน ห้าสาว โบ ส้ม ซัง โต๊ด กร

ไอ้แมกซ์ ไอ้พี่ต้นไส้ไก่ ไอ้เอ

รักพวกมึงมากๆครับ 

 

ไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีเหมือนกัน สำหรับความรู้สึกดีๆที่เธอมีให้

เราก็ไม่รู้ว่าทางข้างหน้าจะเป็นยังไงต่อไป แต่ที่ชั้นแน่ใจคือ

เธอคือคนที่ชั้นรักมากกๆๆ ในตอนนี้ และมันจะเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ

เราก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ชั้นทำให้เธอ จะเพียงพอกับสิ่งที่ชั้นได้รับหรือเปล่า

แต่เราก็จะทำให้ดีที่สุดนะ เพื่อเธอ...

ขอบคุณรอยยิ้มที่ทำให้ชีวิตของผู้ชายธรรมดาคนนึงคนนี้

มีค่ามากมาย สำหรับความสุขหรือสิ่งต่างๆที่ได้รับจากเธอนะ

ขอบคุณ..จริงๆ